از میان صخره های سخت دلــــت عبور می کنم

تا به زرفای پهناور وجود چــــون گلت برسم

و از باغ لــــبات یه گل بوسه واسه تنهائیام بچینم 

 و بذارمش روی طاقچه دلتنگیام تا شاید با اشک چشام بخندونمـت

 و خودم توی غم و غصه هات فنا بــــشم

و تو به روی دنیــــائی که در پیش داری 

 با نبودن گــــره ای مثل من لبخند بزنی

پس من به فدای یه لبخند و یه بوسه از اون لبات

 ک

نمی دونم تا حالا به تعطیلات آخر هفته ات فکر کردی یا نه؟

اون وقتایی که پشت پنجره ی بخار زده نشستی و طلوع و غروب خورشید رو نظاره می کنی

اون وقتایی که دوست داری زیر چتر محبت یکی راه بری و صدای شر شر بارون رو در خلوت خیابون گوش کنی

 اون وقتایی که چشم به ره دوخته ای و انتظار اومدن کسی رو می کشی

 اون وقتایی که خیلی دلت گرفته است و دوست داری با یکی حرف بزنی و از اون گل واژه های قشنگت شعری بسازی و یا نقاشی بکشی بر سر دل یکی دیگه

 اون وقتایی که دوست داری دست یکی رو به نشانه ی محبت با دستان لطیف و مهربان خودت به آغوش بگیری و قدری اون رو احساس کنی

 اون وقتایی که بین دو راههای زندگی سرگردون موندی و در پی یافتن راهی

 اون وقتایی که به دنبال آغوش گرم یکی می گردی تا سر به شونه هاش بزاری و احساس آرامش کنی و در رویای اون به خواب بری

و اون وقتایی که هزاران آرزوی دیگه داری شاید یه جا باشه که بتونه گوشه ای از آرزوهات رو برآورده کنه

ای سر چشمه ی محبت

پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم

طبيبان بر سر بالين من آهسته مي گفتند

که امشب تا سحر اين عاشق دلخسته مي ميرد

           ز هر جا بگذرد تابوت من غوغا بپا خيزد         

چه سنگين ميرود اين مرده از بس آرزو دارد

تو مرا می فهمی
من تو را می خواهم

وهمین ساده ترین قصه یک انسان است تو مرا می خوانی

من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم
و تو هم می دانی تا ابد در دل من می مانی

میدونی خوشگل  من دوست دارم

همیشه عکس تورو روی قلبم میزارم

میدونی فقط تو رو دارم روی زمین

اینم نشونش بیا اسمتو تو روی سینه ام ببین

میدونی عشــق منی همیشه تو قلب منی

میدونم دوستم داری اشــک منو در میاری

آخه تو چقد ادائو ناز داری

میتونی عشق منو توی قلبت بکاری

همه دنيا واسه من خنجر کشيـدن
دل من تو اين روزا خيلي گرفته
يادته اون روزا که دل تو رو شکسته بودم
حالا اين دل شکسته مثل اون روزا گرفته

گمان کردم که او عـــاشق ترین عـــاشق در این دنیاست

گمان کردم که غمخواری برای یک دل تنهاست

از عــشــق خود به من میگفت از عاشق ها سخن میگفت

از اشکی داغ وآتشزن همیشه چشم او پر بود

ولی افسوس همه از عشـــق گفتنها تمام گریه کردنها تـــظاهر بود

همه عاشق نوازی هاتمام صحنـــه سازی هاتظاهـــر بود

به خود گفتم دوباره بخت یارم شود

به خود گفتم که پایانی برای انتظـــارم شود

به خود گفتم دوباره نوبت فصل بهارم شود

ولی افسوس همه از عشق گفتنها تمام گریه کردنها تظاهر بود

همه عاشق نوازی هاتمام صحنه سازی ها تظاهر بود....تظاهر بود .....تظاهر بود...